Praktijkgerichte nascholing over farmacotherapie in de eerste lijn
Menu

Angiogenese bij diabetische retinopathie (DRP)

Door op 01-02-2006

Verlies van gezichtsvermogen is naast overlijden een van de meest gevreesde complicaties van ziekte. Bij diabetes mellitus treedt verlies van gezichtsvermogen op als gevolg van proliferatie van nieuwe retinavaten (proliferatieve diabetische retinopathie (PDRP)) of verhoogde permeabiliteit van de retinavaten (diabetisch macula oedeem).Wanneer niet wordt ingegrepen ontwikkelt zich bij 60% van de diabetici PDRP. Bij 50% hiervan treedt ernstig verlies van gezichtsvermogen op. PDRP wordt tegenwoordig behandeld met laser (foto)coagulatie die de aangedane delen van de retina kapot maakt maar de centrale visus intact laat. Doordat deze ingreep een aantal beperkingen met zich meebrengt: a) verminderd perifeer zien en nachtzien, b) complicaties van de ingreep, c) progressie van de aandoening in 5% van de gevallen ondanks een geslaagde operatieve ingreep, is men zich in het pathologisch mechanisme van DRP gaan verdiepen1. Op basis van deze onderzoeken is men tot de conclusie gekomen dat vascular endothelial growth factor (VEGF) een belangrijke bijdrage kan leveren aan intraoculaire angiogenese. VEGF werkt via een receptor op het oculair endotheel. Door binding van VEGF aan de receptor wordt de angiogenese gestimuleerd. Op grond van deze bevindingen heeft men de gedachte ontwikkeld dat blokkeren van de effecten van VEGF PDRP zou moeten kunnen remmen. Wegvangen van VEGF of blokkeren van de receptor zijn dus voor de hand liggende interventies. Op grond van deze hypothese zijn de volgende middelen ontwikkeld:

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Thema Diversen
Publicatie 1 februari 2006
Editie PiL - Jaargang 10 - editie 2 - Editie 2, 2006