Praktijkgerichte nascholing over farmacotherapie in de eerste lijn
Menu

Aromataseremmers als adjuvantia bij postmenopauzale borstkanker

Door op 01-05-2005

Al meer dan twintig jaar is farmacotherapie met tamoxifen de gouden standaard bij de endocriene behandeling van hormoonreceptorpositieve borstkanker. Nieuwe geneesmiddelen voor dit type borstkanker zijn de aromataseremmers, die de omzetting van androgenen in oestrogenen door het enzym aromatase remmen. Anastrozol, letrozol en exemestaan behoren tot deze klasse geneesmiddelen. Bij postmenopauzale vrouwen is aromatase de enige bron van oestrogenen en remming hiervan door aromataseremmers leidt bij hen tot vrijwel niet-detecteerbare oestrogeenspiegels in het bloed. In enkele belangrijke klinische studies werd het effect van aromataseremmers als adjuvantia bij de behandeling van postmenopauzalevrouwen met borstkanker vergeleken met tamoxifen. In het grote ATAC-onderzoek (Anastrozole, Tamoxifen, Alone or in Combination), waarin het effect van anastrozol, tamoxifen en de combinatie van beide gedurende vijf jaar werd bestudeerd bij 9300 postmenopauzale vrouwen met borstkanker, bleek de combinatie van anastrozol en tamoxifen na gemiddeld 33 maanden geen voordelen te bieden wat betreft effectiviteit en tolerantie ten opzichte van de afzonderlijke middelen. Anastrozol alleen verhoogde de ziektevrije overleving (primair eindpunt) significant vergeleken met monotherapie van tamoxifen na 33 en 47 maanden therapie. Ook de mate van invasieve contralaterale borstkanker en tijd tot remissie (secundaire eindpunten) waren significant verbeterd. Ernstige, maar goed behandelbare (met bisfosfonaten en NSAID's ) bijwerkingen van anastrozol waren skeletspieraandoeningen en fracturen. Daarentegen traden bijwerkingen gerelateerd aan endometriumkanker en trombo-embolische complicaties significant minder op ten opzichte van tamoxifen. Zowel de mate van uitval als het percentage bijwerkingen was lager in de anastrozolgroep dan in de tamoxifengroep. Nog geen informatie is beschikbaar over het effect op totale overleving en een eventueel aanhoudend effect na staken van de behandeling (zoals bij tamoxifen).

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Thema Farmacotherapie
Publicatie 1 mei 2005
Editie PiL - Jaargang 9 - editie 5 - Editie 5, 2005