Praktijkgerichte nascholing over farmacotherapie in de eerste lijn
Menu

Behandeling met groeihormoon bij kinderen: vooralsnog geen toename van kanker

Door op 18-03-2011

Sinds het optreden van kanker bij verschillende kinderen die met recombinant humaan groeihormoon waren behandeld, is er discussie over een mogelijk toegenomen risico op kanker door gebruik van groeihormoon. Naar aanleiding daarvan onderzochten Wilton en medewerkers de incidentie van kanker bij kinderen behandeld met groeihormoon aan de hand van klinische gegevens en gemelde bijwerkingen in KIGS (= Pfizer International Growth Database).
De kinderen hadden bij het begin van de behandeling geen kanker of een andere aandoening in de medische anamnese die een verhoogd risico op kanker inhoudt. In augustus 2008 voldeden 58 603 kinderen aan deze voorwaarde. In totaal waren de gegevens van 197 173 patiëntjaren beschikbaar voor analyse. De gemiddelde duur van de vervolgperiode was 3,6 jaar en de gemiddelde leeftijd van de kinderen bij opname in KIGS was 10,3 jaar. De gemiddelde dosis groeihormoon was 0,24 mg/kg/week bij het begin van de behandeling en 0,25 mg/kg/week gedurende de hele behandeling. De incidentie van kanker in KIGS werd vergeleken met de verwachte incidentie in de algemene bevolking, gepubliceerd door de IARC (International Agency for Research on Cancer).
Tussen januari 1987 en augustus 2008 kregen 32 kinderen in KIGS de diagnose kanker. De gemiddelde behandelduur met groeihormoon voorafgaand aan de diagnose was 3,6 jaar. Bij zes kinderen werd de diagnose kanker gesteld tot 3,1 jaar na beëindiging van de behandeling met groeihormoon. De incidentie van kanker was vergelijkbaar met de verwachte incidentie in de algemene populatie (32 versus 25,3; gestandaardiseerde incidentie ratio 1,26). Er was geen trend in toename van de incidentie in de tijd (17 kinderen in jaar 1 en 2, 11 kinderen tussen 2 en 5 jaar en vier kinderen tussen 5 en 10 jaar in KIGS). Kanker kwam het meeste voor in de hersenen en het centrale zenuwstelsel (9 versus 4,0 verwachte incidentie), gevolgd door leukemie (3 versus 6,2 verwachte incidentie). Kanker kwam het meeste voor bij kinderen met een idiopathische groeihormoondeficiëntie (14 versus 13,8 verwachte incidentie).
De onderzoekers concluderen dat de incidentie van kanker bij kinderen behandeld met groeihormoon in KIGS zonder bekende risicofactoren voor de ontwikkeling van kanker vergelijkbaar is met de verwachte incidentie in de algemene bevolking. De duur van de vervolgperiode was echter niet lang genoeg om een uitspraak te doen over het risico op de lange termijn en over kankersoorten met een lage verwachte incidentie bij kinderen. De auteurs stellen dat het gewenst is dat kinderen behandeld met groeihormoon langer worden gevolgd.

Belangenverstrengeling: het onderzoek is gefinancierd door Pfizer. PW en AM zijn werknemers van Pfizer en FD was lid van de ‘KIGS Strategic Advisory Board’.

Wilton P, Mattson AF, Darendeliler F. Growth hormone treatment in children is not associated with an increase in the incidence of cancer: experience from KIGS (Pfizer internation growth database). J Paediatr 2010;157:265-70.

Somatropine (recombinant humaan groeihormoon) is in Nederland op de markt als Genotropin®, Humatrope®, Norditropin®, Nutropinaq®, Omnitrope® en Zomacton®

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Auteurs M. Nelissen-Vrancken
Thema Bijwerkingen
Publicatie 18 maart 2011
Editie PiL - Jaargang 15 - editie 2 - Editie 2, 2011