Praktijkgerichte nascholing over farmacotherapie in de eerste lijn
Menu

Gammahydroxyboterzuur: voor recreatief gebruik of toch als geneesmiddel?

Door op 01-08-2006

In 1960 werd het gammahydroxyboterzuur, ook wel het gammahydroxybutyraat (GHB), gesynthetiseerd als analogon van -aminoboterzuur met de bedoeling een remmende neurotransmitter te ontwikkelen die de bloedhersenbarrière zou passeren. Gammahydroxybutyraat bleek vooral sedatieve eigenschappen te bezitten en werd daarom korte tijd toegepast als anestheticum en bij de behandeling van narcolepsie en alcoholabuses. Gezien de bijwerkingen is men gestopt het middel voor deze toepassing te gebruiken. Begin jaren ’90 begonnen body-builders GHB te gebruiken omdat het de vorming van groeihormoon zou stimuleren. Het ontspannen gevoel, de euforie, ongeremdheid en de seksueel stimulerende werking bleken ook door dit middel geïnduceerd te worden en gaf daarmee aanleiding tot recreatief gebruik. Eind jaren ’90 kwam het GHB daarom op als partydrug en rapedrug. Het wordt veelal op ‘raves’ en ‘after-parties’ gebruikt. In 2002 is GHB opgenomen in de Opiumwet. Ondanks dat de verkoop niet gelegaliseerd is, is het volop te verkrijgen via het Internet, in poeder of vloeibare vorm. Gammahydroxybutyraat is kleurloos en smaakt zoutig, dit laatste is echter vaak gemaskeerd doordat het vermengd wordt met zoete drankjes en alcohol.

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Thema Farmacologie
Publicatie 1 augustus 2006
Editie PiL - Jaargang 10 - editie 8 - Editie 8, 2006