Praktijkgerichte nascholing over farmacotherapie in de eerste lijn
Menu

Hoe lang moet men ouderen antistolling geven na een longembolie?

Door op 01-08-2009

Bij ongeveer 50% van de patiënten met een longembolie vindt men geen uitlokkende gebeurtenis. Van deze idiopathische longembolie is bekend dat de kans op een recidief twee tot drie keer groter is dan bij de longembolie waarvoor wel een verklaring kon worden gegeven, zoals een periode van immobilisatie. De gebruikelijke behandeling bestaat uit 3 tot 6 maanden orale anticoagulantia. Die behandeling is niet zonder problemen. Enerzijds kan tijdens de antistolling een bloeding optreden,wat vooral bij ouderen vaker optreedt, anderzijds kan na staken een recidief optreden. Sommigen zijn er voorstander van om wegens de kans op recidieven na het staken van de antistolling langer te ontstollen. Ofschoon tegenstanders van dit beleid vooral het verhoogde bloedingsrisico noemen, is wel gebleken dat de kans op bloedingen vooral groot is in de eerste maanden na aanvang van de antistollingstherapie. Als in die eerste maanden geen bloedingscomplicaties zijn opgetreden is de kans op bloedingen bij voortgezette antistolling kleiner. Derhalve zouden ouderen met een idiopathische longembolie, die 3 maanden antistolling goed verdragen, in beginsel in aanmerking komen voor langerdurende antistollingsbehandeling. Consensus hierover bestaat allerminst, ook al wegens het ontbreken van goede klinische onderzoeken.

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Thema Farmacotherapie
Publicatie 1 augustus 2009
Editie PiL - Jaargang 13 - editie 8 - Editie 8, 2009