Praktijkgerichte nascholing over farmacotherapie in de eerste lijn
Menu

Is er interactie tussen amiodaron en statines?

Door op 01-02-2008

Amiodaron vertoont een interactie met simvastatine maar niet met pravastatine. Bij 12 gezonde proefpersonen is prospectief, crossover, gerandomiseerd open onderzoek verricht naar de farmacokinetiek van simvastatine (40 mg eenmalig) en pravastatine (40 mg eenmalig) al dan niet met gelijktijdig gebruik van amiodaron (400 mg/dag gedurende drie dagen voorafgaand aan simvastatine of pravastatine). Het doel van het onderzoek was om na te gaan of er een famacokinetische interactie plaats vindt tussen amiodaron en simvastatine enerzijds en amiodaron en pravastatine anderzijds. De hypothese was dat amiodaron de plasmaconcentraties van simvastatine (substraat voor CYP3A4) verhoogt door remming van CYP3A4,maar geen effect heeft op de plasmaconcentraties van pravastatine dat voornamelijk onveranderd wordt uitgescheiden in de gal. Daarbij was het doel om te onderzoeken of de mate van interactie een verband liet zien met SLCO1B1 (coderend voor OATP1B1) T521C SNPs (‘single nucleotide polymorphisms’). Uit de resultaten bleek dat amiodaron het gemiddelde oppervlak onder de curve (AUC0-24h) van zowel de prodrug simvastatine (+73%; p = 0,02) als van de actieve β-hydroxyverbinding (simvastatinezuur) (+78%; p = 0,02) verhoogt. Amiodaron heeft geen significant effect op de halfwaardetijd van de prodrug en een gering effect op de halfwaardetijd van de actieve metaboliet (p = 0,06). De plasmaconcentraties van pravastatine, de AUC 0-24h, deCmax en de halfwaardetijd van pravastatine zijn in aanwezigheid van amiodaron niet significant verschillend van die in afwezigheid van amiodaron. Opgemerkt dient te worden dat pravastatine alleen niet met zekerheid bioequivalent is aan pravastatine in aanwezigheid van amiodaron, aangezien het 90% betrouwbaarheidsinterval van de gemiddelde AUC 0-24h lager uitkomt dan 80-125% en er gedeeltelijk binnen valt (i.c. 63- 118%). De auteurs concluderen daarbij dat er geen farmacokinetische verschillen zijn waargenomen tussen personen met SLCO1B1 521CT en 521TT genotypen in tegenstelling tot verschillende publicaties die erop zouden wijzen dat OATP1B1 de verdeling van pravastatine beïnvloedt. Alleen grote verschillen (77%) kunnen echter met dit onderzoek worden aangetoond door de beperkte ‘power’van het onderzoek. Op grond van bovenbeschreven bevindingen raden de auteurs aan om de voorkeur te geven aan pravastatine boven simvastatine, in die gevallen dat amiodaron gelijktijdig gebruikt moet worden met een 3-hydroxy- 3-methylglutaryl-coenzym A reductaseremmer.

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Thema Farmacologie
Publicatie 1 februari 2008
Editie PiL - Jaargang 12 - editie 2 - Editie 2, 2008