Praktijkgerichte nascholing over farmacotherapie in de eerste lijn
Menu

Moeten we de behandeling van nicotineverslaving niet meer gaan beschouwen als de behandeling van een chronische ziekte?

Door op 01-10-2008

Roken blijft de belangrijkste vermijdbare doodsoorzaak in de Verenigde Staten. Desondanks wordt roken door velen alleen nog beschouwd als een ‘slechte gewoonte’. De meeste rokers willen het roken wel staken maar vinden dat moeilijk. Voor de behandeling staan gedragstherapie en farmacotherapie ter beschikking; deze behandelingen zijn veilig en werkzaam. Nicotine vervangende middelen geven nicotine af in veiliger doseringen dan de sigaret en inhalatie van toxinen en chemicaliën uit de sigarettenrook wordt voorkomen. De duur van de behandeling van nicotineverslaving voor het bereiken van een optimaal klinisch resultaat is onbekend en sommige verslaafden hebben waarschijnlijk een landurige behandeling nodig. Rokers die een uitgebreide ontwenningsbehandeling behoeven zouden bij de behandeling moeten worden ondersteund door hulpverleners uit de gezondheidszorg. De ziektekostenverzekering zou de kosten hiervan op zich moeten nemen. Zowel nicotineafhankelijkheid als diabetes mellitus dragen een vergelijkbaar risico in zich om het ontstaan van andere ziekten te versterken. Ze hebben vergelijkbare gedrags- en farmacotherapeutische behandeling nodig. Ondanks deze overeenkom- sten wordt de behandeling van diabetes mellitus door de verzekeraars vergoed terwijl dit voor de behandeling van nicotineafhankelijkheid slechts in zeer beperkte mate het geval is. Het is immers ‘maar’ een slechte gewoonte. De auteurs willen in dit artikel met argumenten staven dat nicotineverslaving de status moet krijgen van een chronische ziekte,waarbij effectieve behandeling door de verzekeraar wordt betaald zolang als nodig is, om daarmee een bevredigend klinisch eindpunt – namelijk staken met roken – te bereiken.

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Thema Farmacotherapie
Publicatie 1 oktober 2008
Editie PiL - Jaargang 12 - editie 10 - Editie 10, 2008