Praktijkgerichte nascholing over farmacotherapie in de eerste lijn
Menu

Rimonabant, een intrigerend middel in de strijd tegen overgewicht en type-2-diabetes

Door op 01-04-2007

De prevalentie van obesitas is in de westerse wereld de afgelopen 25 jaar in belangrijke mate toegenomen evenals die van diabetes mellitus type 2. De risico’s van obesitas zijn echter niet beperkt tot diabetes mellitus type 2 maar omvatten ook ischemische hartziekten, hypertensie, het obstructieve slaapapnoesyndroom, kanker, toegenomen sterfte en kortere levensverwachting. Een gewichtsverlies van 5% tot 10% leidt tot vermindering van de kans op deze aandoeningen. Mensen met overgewicht (BMI 24-29) en obesitas (BMI > 30) die er op enigerlei wijze in slagen om af te vallen, verbeteren hun gezondheid: de bloeddruk daalt, bloedglucosewaarden worden beter en de concentratie van triglyceriden daalt. Indien daarbij de lichaamsbeweging toeneemt laten ook de concentraties van andere lipiden een verbetering zien. De grondslag van gewichtsafname is altijd vermindering van de opname van calorieën en toename van de lichaamsbeweging. Het resultaat van dergelijke maatregelen is doorgaans echter beperkt:minder dan 5 kg gewichtsverlies na twee tot vier jaar. Deze resultaten kunnen worden verbeterd door combinatie met farmacotherapie. Helaas gebeurt in de dagelijkse praktijk van de eerste lijn vaak het omgekeerde: men schrijft geneesmiddelen voor met het doel het lichaamsgewicht omlaag te brengen, maar de leefregels (dieet, lichaamsbeweging) worden onvoldoende onder de aandacht gebracht en begeleid. Op langere termijn is er desondanks vaak toename van het lichaamsgewicht. Na vijf jaar zijn de meesten weer op hun uitgangsgewicht, of zelfs iets zwaarder.

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Thema Farmacotherapie
Publicatie 1 april 2007
Editie PiL - Jaargang 11 - editie 4 - Editie 4, 2007