Praktijkgerichte nascholing over farmacotherapie in de eerste lijn
Menu

Stand van zaken rondom de beperking van de immuunsuppressie in de transplantatiegeneeskunde

Door op 01-09-2007

In de transplantatiegeneeskunde worden al tientallen jaren combinaties van immuunsuppressiva gebruikt. Meestal bestaat de combinatie uit een calcineurineremmer (ciclosporine of tacrolimus), een antimetaboliet (vroeger azathioprine, tegenwoordig vaak een preparaat met de purinesyntheseremmer mycofenolzuur) en glucocorticosteroïden, zo nodig aangevuld met een monoklonaal antilichaam (basiliximab, daclizumab, ATG). Het idee achter de combinatieregimes is dat er maximale bescherming geboden kan worden tegen acute afstotingsreacties, terwijl elk individueel preparaat dusdanig laag gedoseerd kan worden dat de kans op bijwerkingen, zoals infecties en maligniteiten, zoveel mogelijk wordt verkleind.

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Thema Farmacotherapie
Publicatie 1 september 2007
Editie PiL - Jaargang 11 - editie 9 - Editie 9, 2007