Praktijkgerichte nascholing over farmacotherapie in de eerste lijn
Menu

Sublinguale toediening van furosemide: nieuwe toepassing van een oud geneesmiddel

Door op 01-05-2008

Furosemide is een snelwerkend lisdiureticum dat gebruikt wordt bij oedeem ten gevolge van nier- en leverziekten maar vooral bij hartfalen. Furosemide werkt sterk diuretisch, sterk natriuretisch, matig kali- uretisch, calciuretisch en licht hypertensief. Bij patiënten met gedecompenseerd hartfalen wordt furosemide vaak oraal of intraveneus toegediend. Orale toediening kan in zulke gevallen tot vertraagde absorptie leiden waardoor de gewenste farmacodynamische effecten mogelijk te laat optreden. Een sublinguale toedieningsvorm zou in deze gevallen een goed alternatief kunnen zijn. Daarom werd in een cross-over onderzoek bij 11 gezonde mannen de farmacokinetiek en farmacodynamiek onderzocht van 20 mg furosemide na intraveneuze, orale en sublinguale toediening. In vergelijking met de orale toediening gaf de sublinguale toediening van furosemide een significant hogere maximale plasmaconcentratie (+215 ng/ml), een significant hogere uitscheiding in de urine (+1,6 mg), een significant hogere AUC (area under the curve; +328 ng/uur.ml) en een hogere biobeschikbaarheid (59 vs. 47%). De natriumexcretie was hoger na sublinguale toediening (1,8 vs. 1,4 mmol/ min, p<0,05), terwijl het urinevolume niet verschilde. Intraveneuze toediening van furosemide toonde een sterkere en krachtigere respons op bovengenoemde parameters.

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Thema Farmacologie
Publicatie 1 mei 2008
Editie PiL - Jaargang 12 - editie 5 - Editie 5, 2008