Praktijkgerichte nascholing over farmacotherapie in de eerste lijn
Menu

Thiazolidinedionderivaten voor de behandeling van diabetes mellitus type 2

Door op 01-07-2007

De thiazolidinedionen of glitazonen vormen een nieuwe groep antidiabetische geneesmiddelen die recent in Europa op de markt zijn gekomen. Zij hebben als belangrijkste eigenschap dat zij de toenemende insulineresistentie (disfunctie van de -cel van de pancreas) die bij diabetes type 2 centraal staat, tegengaan. Zij zijn agonisten van de ‘peroxisomeproliferator activated receptor- ’ (PPAR-), en verlagen de glucose- en HbA1c-concentraties in het bloed. Ook de concentratie van de vrije vetzuren (FFA) daalt terwijl die van ‘high density lipoprotein-cholesterol’ (HDL-c) stijgt. Rosiglitazon en pioglitazon zijn de belangrijkste vertegenwoordigers van de groep thiazolidinedionderivaten. Van beide stoffen is aangetoond dat ze zowel als monotherapie als in combinatie met metformine en sulfonylureumderivaten een gunstig effect hebben op de genoemde parameters. De thiazolidinedionderivaten worden in het algemeen goed verdragen, maar hebben als bijwerking onder andere vochtretentie en gewichtstoename. De belangrijkste klinische effecten van de thiazolidinedionderivaten bij de behandeling van diabetes mellitus type 2 zijn de volgende:

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Thema Farmacotherapie
Publicatie 1 juli 2007
Editie PiL - Jaargang 11 - editie 7 - Editie 7, 2007