Praktijkgerichte nascholing over farmacotherapie in de eerste lijn
Menu

Transdermale hormonale anticonceptie: voor- en nadelen

Door op 01-01-2008

Transdermale toediening van geneesmiddelen is een populaire toedieningswijze. Zo wordt een continue toediening van het geneesmiddel gewaarborgd met constante plasmaconcentraties en is frequent doseren onnodig geworden. Daarnaast wordt het ‘first-pass’- effect vermeden en vormt het een goed alternatief voor patiënten die oraal geen medicatie kunnen innemen. Helaas heeft de transdermale toediening ook beperkingen: slechts een gering aantal geneesmiddelen komt in aanmerking, aangezien uitsluitend lipofiele geneesmiddelen met een laag molecuulgewicht de huid kunnen passeren. Tevens kunnen overgevoeligheidsreacties voorkomen. Inmiddels zijn voor verschillende medische indicaties de transdermale toediening gebruikelijk: chronische pijn (fentanyl), angina pectoris (nitroglycerine), onttrekkingsverschijnselen bij stoppen met roken (nicotine). Ook de hormonale anticonceptie heeft in de VS een geregistreerd transdermaal product,bevattende 6 mg norelgestromine en 0,75 mg ethinylestradiol (Ortho Evra®). Ondanks de bewezen werkzaamheid en veiligheid van het preparaat zijn er geluiden dat de kans op het optreden van veneuze trombo-embolie is verhoogd. Naar aanleiding hiervan zijn twee epidemiologische onderzoeken uitgevoerd, waarvan Burkman verslag doet1. In het eerste ‘case control’-onderzoek werd een groep met transdermale anticonceptiepleisters vergeleken met een groep die orale anticonceptie (ethinylestradiol) kreeg betreffende de kans op veneuze trombo-embolie, hartaanval en beroerte2. De conclusie luidde dat er een vergelijkbare kans op (niet-fatale) veneuze trombo-embolie is in beide groepen. Uit een ander ‘case-control’-onderzoek bleek echter dat de kans op veneuze trombo-embolie ruim twee keer verhoogd was in de groep met transdermale anticonceptiepleisters vergeleken met de groep met orale anticonceptie3.

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Thema Farmacotherapie
Publicatie 1 januari 2008
Editie PiL - Jaargang 12 - editie 1 - Editie 1, 2008