Praktijkgerichte nascholing over farmacotherapie in de eerste lijn
Menu

Verband tussen de corticosteroïddosering en toedieningsweg betreffende kans op falen van de behandeling bij een acute exacerbatie van COPD

Door op 17-12-2010

Bij patiënten die in het ziekenhuis zijn opgenomen met een acute exacerbatie van hun COPD zijn systemisch toegediende corticosteroïden (oraal of intraveneus) in het algemeen therapeutisch werkzaam. Over de keuze van de toedieningsroute en de optimale dosering bestaat echter nog geen communis opinio. Om die reden werd het effect van behandeling van patiënten met COPD met een acute exacerbatie met lage orale doseringen corticosteroïd vergeleken met die met hoge doseringen intraveneus toegediend corticosteroïd. Voor analyse werden de gegevens van deze patiënten gedurende de eerste twee dagen van de ziekenhuisopname (niet op de IC) verzameld van 414 ziekenhuizen (in de VS) in de periode 2006 en 2007. Van de 79.985 behandelde patiënten met COPD werd 92% behandeld met intraveneuze corticosteroïden (120-800 mg prednisonequivalent; mediaan 600 mg) en werd 8% behandeld met een orale dosering van een corticosteroïd (20-80 mg prednison; mediaan 60 mg). De uitkomstmaat voor het falen van de behandeling was een samengestelde uitkomstmaat bestaande uit: a) het beginnen met mechanische ventilatie na de tweede dag in het ziekenhuis; b) overlijden; c) een nieuwe ziekenhuisopname voor een exacerbatie binnen 30 dagen na ontslag en d) ziekenhuiskosten.
De resultaten van het onderzoek toonden aan dat wat de samengestelde uitkomstmaat betreft de orale behandeling met een lage dosering corticosteroïden even effectief was als die met hoge doseringen intraveneuze corticosteroïden. Meer gedetailleerde analyses van de resultaten lieten bovendien zien dat bij de orale behandeling met lage doseringen corticosteroïden de kans op falen van de behandeling kleiner was; daarnaast duurde de ziekenhuisopname korter en waren de kosten van de behandeling geringer dan na toediening van hoge intraveneuze doseringen van corticosteroïden. Deze resultaten wijzen erop dat de behandeling van een acute exacerbatie van COPD met een lage dosering orale corticosteroïden geen groter risico met zich meebrengt op het falen van de behandeling dan die met een infuus met hoge doseringen corticosteroïden.
De auteurs merken op dat ondanks een aantal tekortkomingen in de opzet van het onderzoek de behandeling van een acute exacerbatie van patiënten met COPD met een lage dosering orale corticosteroïden meer aandacht verdient.

Opmerking referent: het is jammer dat de auteurs niets vermelden over de ernst van de COPD (bijvoorbeeld met BODE-index).

Belangenverstrengeling: niet vermeld.

Lindenauer PK, Pekow PS, Lahti MC, Lee Y, Benjamin EM, Rothberg MB. Association of corticosteroid dose and route of administration with risk of treatment failure in acute exacerbation of chronic obstructive pulmonary disease. JAMA 2010;303:2359-67.

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Auteurs Dr. P.L.B. Bruijnzeel
Thema Farmacotherapie
Publicatie 17 december 2010
Editie PiL - Jaargang 14 - editie 10 - Editie 10, 2010