Vitamine K-antagonisten versus direct werkende orale anticoagulantia 1 punt

Nascholingsartikel

Jarenlang waren de vitamine K-antagonisten (VKA’s) de enige orale middelen om veneuze trombo-embolieën te voorkomen of te behandelen. Met de introductie van de direct werkende orale anticoagulantia (DOAC's) in de afgelopen tien jaar is er een aanvulling gekomen van het aanbod aan orale antistollingsmiddelen. De VKA’s werken indirect op stolling, doordat ze de aanmaak van enkele stollingseiwitten in de lever remmen. De DOAC's hebben een ander werkingsmechanisme: ze remmen de stolling. Daarnaast hebben ze een korte werkingsduur en werken snel. In dit artikel wordt ingegaan op de verschillen tussen de VKA’s en de DOAC's wat betreft farmacokinetiek en -dynamiek. Er is ook al veel bekend over de effectiviteit en veiligheid van de verschillende middelen. Per indicatie wordt hierop ingegaan. Met de komst van de DOAC's zijn de richtlijnen voor huisartsen, cardiologen en internisten veranderd.

Log in om het volledige artikel te lezen of een reactie te plaatsen

Abonneren

Downloads bij dit artikel

Direct abonneren

Neem nu een abonnement op PiL en ontvang:
• de vrijheid om u na te scholen wanneer het u uitkomt;
• Toegang tot Klinische Diagnostiek (t.w.v. 69,50 per jaar)
• 8 geaccrediteerde e-learnings per jaar (8 punten/uren)
• 4x per jaar het tijdschrift PiL met nascholingsartikelen en vakinformatie

Direct abonneren