Praktijkgerichte nascholing over farmacotherapie in de eerste lijn
Menu

Wat voedsel is voor de een, is gif voor de ander

Door op 01-03-2008

Al sinds lange tijd worden neveneffecten van voedsel beschreven. Deze zijn grofweg onder te verdelen in twee soorten. De eerste betreft overgevoeligheid voor voedingsbestanddelen leidend tot ernstige ziekte, zoals voedselallergie die via IgE tot stand komt. De tweede is het optreden van hyperactiviteit, vooral bij kinderen, waarvan wordt verondersteld dat er een relatie is met voedsel en dan met name met conserveermiddelen en toegevoegde geur-, kleur- en smaakstoffen. Met betrekking tot de tweede soort is er onduidelijkheid of er een objectief waarneembaar verband bestaat tussen de toegevoegde conserveermiddelen en geur-, kleur- en smaakstoffen en het optreden van hyperactiviteit1. Een dubbelblind, placebogecontroleerd onderzoek door Bateman et al. onder 3-jarige kinderen uit de algemene populatie liet zien dat psychologen geen objectief verband konden vaststellen tussen het optreden van hyperactiviteit en de inname van voedseladditieven, maar dat de waarneming van de ouders, aan de hand van scorelijsten voor hyperactiviteit, wel een verband deed vermoeden2. In een tweede onderzoek werden kinderen met hyperactiviteit onderzocht die gedurende zes weken afwisselend een week een normaal dieet kregen met additieven en een week een dieet kregen waarin de additieven werden vervangen door placebo3. De mate van hyperactiviteit werd objectief beoordeeld door de onderzoekers, de ouders en door leraren. De resultaten lieten zien dat er significant meer hyperactiviteit was wanneer de kinderen een dieet gebruikten met de toegevoegde geur-, kleur- en smaakstoffen. Daarbij werd wel aangetekend dat er hyperactieve kinderen gezien werden die niet gevoelig bleken voor de additieven. Deze subgroepen worden nog verder in kaart gebracht.

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Thema Bijwerkingen
Publicatie 1 maart 2008
Editie PiL - Jaargang 12 - editie 3 - Editie 3, 2008